1930’ların sonuna kadar İstanbul’un yakacak ihtiyacı, Karadeniz’den getirilen odun ve kömürle sağlanırdı.

Odun ve kömürler iskelelere indirilir, oradan da develerle şehrin belli başlı meydanlarında satılırdı. Kış gelmeden de odun ya da kömürler evlerin depolarına yerleştirilirdi.

Kuruçeşme’yi mesken tutan kömür depoları, uzun yıllar boyunca İstanbul’un kömür ihtiyacını karşıladı.

0 yorum yapılmış

Bu yazı için bir yorum yapın

Bu yazı için görüşlerinizi paylaşmak ister misiniz?
Aşağıdaki formu kullanabilirsiniz. Yorumunuz en kısa sürede değerlendirilip, yayımlanacaktır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir